Monte Velho

In september 1973 kochten José Roquette en Joaquim Bandeira samen dit stuk land om een wijngaard te beginnen. Helaas werd in 1974 Portugal een dictatuur en was het verboden om eigendom te hebben in de vorm van bijvoorbeeld land. Gelukkig kon er begin jaren ’80 weer meer verbouwd worden en werden de wijngaarden uitgebouwd tot 400 hectare, het grootste aaneengesloten wijnbouwgebied van het Iberisch Schiereiland toentertijd. Nu (2022) zijn er 440 hectare wijngaarden, op een totaal aantal van 1840 hectare grond. En sinds 2019 zijn ze bij Herdade do Esporão helemaal certified organic.

Pedro Lopes Vieira, sales manager van Herdade do Esporão, laat ons alles zien. “Eén van onze belangrijkste duurzame aspecten voor ons is het omgaan met water. Alentejo is een hele warme en droge regio, dus water is een waardevol goed. We hebben onder andere een dam gebouwd in een eigen meer waardoor we een constante aanvoer van water kunnen garanderen. Ook de warme wind is een probleem waar we een biologische oplossing voor gevonden hebben: na elke 15 rijen wijngaard is er een rij met bomen en hoog struikgewas die ervoor zorgen dat de snikhete lucht wat wordt afgeremd.”

Door bijna twee derde van het land niet te gebruiken voor wijnbouw is er veel ruimte voor diverse flora en fauna. Zo zijn er schapen die helpen met het onkruid tussen de wijnranken te verwijderen, eten kippen schadelijke insecten op en zijn er vele verschillende soorten vogels en vleermuizen die hier een plekje gevonden hebben. Vleermuizen zijn bij uitstek een graag geziene gast, omdat zij per dag drie tot vier keer hun eigen lichaamsgewicht aan insecten eten.

Cragganmore

De Cragganmore distilleerderij ligt vlakbij de plaats Aberlour in zuidwestelijke richting. Langs de distilleerderij loopt de Speyside Way. Dit is een bekende wandelroute waar vroeger de Strathspey Railway liep. De trein die hierover liep bevoorraadde de distilleerderijen en vervoerde de whisky naar de steden voor de verkoop aldaar. De naam Cragganmore komt van Craggan More Hill, wat “de grote ruige rots” betekent en die ten zuiden van de distilleerderij ligt. John Smith, de in die tijd de meest ervaren distillateur van Schotland, bouwde in 1869 de Cragganmore distilleerderij. Bij de verbouwingen in 1964 werden het aantal stills verdubbeld en in 1996 installeerde men een nieuwe mash tun en ook computers om het productieproces beter te kunnen controleren.

Bij Cragganmore worden voor de distillatie twee wash stills en twee spirit stills gebruikt. De zes washbacks die voor de gisting gebruikt worden zijn van Oregon pine. De spirit stills in het stillhouse vallen door de ongewone vorm bijzonder op. Deze hebben nl. geen traditionele zwanenhals maar hier zijn ze van boven afgetopt en dichtgemaakt, waarna aan de zijkant net onder de platte top een gat is gemaakt, daar is een buis in bevestigd die naar de condensors leidt. De top van de stills loopt zodoende niet via een geleidelijke bocht maar via een verloop stuk. John Smith heeft deze zelf ontworpen om zo een lichter eindproduct te verkrijgen. De zwaardere alcoholen zouden in de “hoed” al condenseren en als reflux terug in de stills vallen en zodoende niet in het eindproduct terechtkomen. Dit verklaart de enorme complexiteit van de Cragganmore malt. Het water dat bij Cragganmore gebruikt wordt komt uit de bron Altnacriche die zich op de Craggan More Hill bevindt. Het koelwater wordt via een pijpleiding uit de rivier de Spey gehaald.